Roti i Sawu to dwie peryferyjne wyspy znacznie rzadziej odwiedzane przez turystów. Leżą one na Zachód od Timoru. Są tu małe opady, co nie sprzyja uprawie ryżu. Dlatego właśnie od lat podstawową rośliną na wyspie jest odporna na upały, palma lontar. Od zawsze jest ona podstawowym budulcem, materiałem do wytwarzania narzędzi, a w razie potrzeby także pożywieniem.

Sawu słynie z najpiękniejszych kobiet w Indonezji. Nie mniej wspaniała jest tutejsza tkanina – ikat, która jest znana na wielu innych wyspach. Na Sawu żyją słynne „koniki sandałowe”, będące podstawowym środkiem lokomocji dla mieszkańców. Historycy pamiętają jednak wyspie to, że odwiedził ją kapitan Cook podczas wyprawy na pokładzie „Endeavoura”. Według znawców historii była ona odwiedzana przez różnych kapitanów na przestrzeni lat.

Roti to kraina, na której są niesamowicie białe i piaszczyste plaże. Wyspa ta jest mniej więcej pięć razy mniejsza od Bali, ale żyje tu aż osiemnaście grup etnicznych. Tutejsi mężczyźni słyną w całej Indonezji z talentu oratorskiego. Dzięki temu często robią kariery głównie jako prawnicy i adwokaci. Ikat z tej wyspy jest bardziej kolorowy niż na innych wyspach. Kolekcjonerzy często interesują się tutejszymi nakryciami głowy noszone przez tutejszych mężczyzn. Podobnym wzięciem cieszy się także srebrna biżuteria z sąsiedniej wyspy Ndao.

Obie te wyspy należą do tak zwanego Ti moru wschodniego. Ta część kraju była portugalską kolonią, aż do 1975 roku. Rok później gdy do władzy doszła lewica Indonezyjczycy dokonali zbrojnej interwencji i rozpoczęli okupację. Taki stan rzeczy trwał do 1999 roku. Wtedy powstało niepodległe państwo Timor Wschodni, przemianowany potem na Timor Leste.

Stolicą prowincji Nusa Tenggara Timur (Timur zachodni) jest Kupang. Ma on stałe połączenie lotnicze i morskie z resztą Indonezji. W miasteczku jest wiele sklepów oraz hoteli. Miejscowość ta, na ogół traktowana jest przez turystów jak przystanek na uzupełnienie zapasów przed podróżą na dalsze wyspy. Atrakcje Timoru Zachodniego to gwarne targi, tradycyjne wioski, pamiątki z czasu II wojny światowej, bardzo dobre miejsca do nurkowania oraz bardzo różnorodne tkaniny. W każdym regionie są inne wzory oraz różne techniki szycia. Odkąd Timor zachodni jest oddzielnym państwem, zagraniczni turyści często jeżdżą z Kupang do Dili, aby tam uzyskać nowe wizy do Indonezji bądź ruszać stamtąd w dalszą drogę do Australii. Przy głównej drodze z Kupang do Dili leżą trzy większe miejscowości: Soe, Kefamenanu i Atabua. W każdej są hotele, a także punkty informacji turystycznej. Są one świetnymi bazami wypadowymi do zwiedzania okolicznych wiosek, najlepiej jednak warto zaleźć miejscowego przewodnika.

Similar Posts:

• Bali: Słońce, palmy, lazurowo czysta woda, przepiękne plaże, kolorowa kultura i sztuka oraz tysiące świąty….
• Lombok: Wyspa Lombok bywa nazywana wyspą tysiąca meczetów. Jednak w języku jawajskim oznacza dosłownie… pa….
• Sumatra: Przez wiele osób Sumatra jest uznawana za jedno z ostatnich egzotycznych miejsc na Ziemi. Z jednej s….
• Kraina Dajaków: Niemal wszyscy turyści swoją podróż po krainie zaczynają od miejscowości Melak. Można tam dotrzeć sa….
• Rzadkie rośliny i wyjątkowe zwierzęta: Niemal cała Indonezja leży w strefie klimatu równikowego wybitnie wilgotnego. Wyjątek stanowią Małe ….