Wyspa Lombok bywa nazywana wyspą tysiąca meczetów. Jednak w języku jawajskim oznacza dosłownie… papryczkę chili.

Chociaż leży w pobliżu Bali, to różni je nieco klimat. O ile na Bali wykazuje on właściwości azjatyckie, o tyle Lombok upodabnia się raczej do klimatu australijskiego. Z tego też względu pomiędzy obydwiema wyspami biegnie Linia Wallace’a. Ten brytyjski przewodnik jako pierwszy zauważył, że między Bali a Lombok biegnie głęboki rów oceaniczny. Stanowi on ekologiczną granicę między Azją a Australią; nazwę zaczerpnął właśnie od Alfreda Russela Wallace’a.

Zachodnią część wyspy zajmują trzy miasta, tworzące rozległą aglomerację. Mowa oczywiście o Ampenan, Cakranegara i Mataram, które są centrum administracyjnym, politycznym i kulturalnym regionu. Poza siedzibami urzędów, bankami czy meczetami, znajduje się tutaj m.in. Muzeum Nusa Tenggara Barat. Poświęcone jest ono głównie historii, kulturze i ukształtowaniu powierzchni całej wyspy. Interesującą ofertę ma również Pura Meru w Cakranegara. Jest to największa świątynia w Lombok, w której na przełomie września i października odbywają się pięciodniowe uroczystości ku czci hinduistycznej trójcy: Śiwy, Wisznu i Brahmy. Na uwagę zasługuje też święto obchodzone przy pełni księżyca w listopadzie lub grudniu w Pura Lingsar. Jest to jedyna wspólna uroczystość dla hinduistycznych Balijczyków i muzułmańskich Sasaków. Co ciekawe, w tej świątyni modlą się również buddyści, muzułmanie Wetu Lima i chrześcijanie.

Północna część wyspy jest dość zróżnicowana. Obok niewielkich, rolniczych miejscowości rozrastają się nowoczesne, drogie i eleganckie ośrodki wypoczynkowe. Jeden z nich mieści się w Gili Meno, która dawniej była bezludnym terytorium, a teraz nie może się opędzić od podróżnych. Podobnie dzieje się w przypadku Gili Air, miejscowości, która słynie z doskonałych miejsc do nurkowania. Chętni powinni też odwiedzić Bayan, czyli miejsce, w którym kultywowane są dawne tradycje tańca, poezji i teatru opartego na baśniach z „Księgi tysiąca i jednej nocy”.

Specjalnością trzech wiosek w południowej części Lomboku są wyroby ceramiczne. Co ciekawe, ich działalność sponsoruje rząd Nowej Zelandii. W Penjuk, Banyumulek i Masbagik Timor kobiety zajmują się tworzeniem ceramiki i wyrobów garncarskich. Tajniki przekazują sobie z pokolenia na pokolenie. Tradycja ta nie zaginęła od początku XVI wieku i wydaje się, że w dalszym ciągu naczynia są wyrabiane tamtejszymi metodami. Różnią się tylko motywami. I tak: z Penjuk pochodzą naczynia z gekonem, z Masbagik z rozgwiazdą a z Banyumulek dzbany i wazy z rotangiem i starymi monetami.

Turyści, którzy potrzebują samotności, powinni wybrać się do Kuty, Tanjung Aan lub rybackiej osady Gerupuk. To właśnie tam znajdują się najpiękniejsze plaże z wyjątkowo czystym piaskiem i lazurową wodą.

Similar Posts:

• Bali: Słońce, palmy, lazurowo czysta woda, przepiękne plaże, kolorowa kultura i sztuka oraz tysiące świąty….
• Celebes: Indonezyjska wyspa Celebes znajduje się na 11 miejscu największych wysp na Ziemi. W sumie zajmuje 17….
• Warany i Park Narodowy Komodo: Pewnym jest, że Park Narodowy Komodo składający się z setek mniejszych i trzech większych wysp, utwo….
• Rzadkie rośliny i wyjątkowe zwierzęta: Niemal cała Indonezja leży w strefie klimatu równikowego wybitnie wilgotnego. Wyjątek stanowią Małe ….
• Taniec indonezyjski: Dla mieszkańców Dżakarty, wysp i pozostałych miejscowości Indonezji muzyka i taniec stanowią istotną….