Niemal wszyscy turyści swoją podróż po krainie zaczynają od miejscowości Melak. Można tam dotrzeć samolotem, motorówką lub pieszo. Jest możliwość załatwienia noclegu, a także stragany z prostymi posiłkami. Warto zwiedzanie zacząć od rezerwatu storczyków Kersik Luwai (jest tam ponad sto ich odmian, w tym najbardziej wyjątkowa – czarny storczyk).

Dalej w górę rzeki za Melak znajduje się Barong Tongkok z autentycznymi długimi domostwami. Mieszkańcy są wyznawcami tradycyjnej religii – kaharingan. Pojawiają się w niej wpływy z hinduizmu – podstawą jednak jest nadnaturalny świat duchów. Sześć godzin drogi od Melak, a tygodniowej z Samirandy (około 400 kilometrów od wybrzeża) w Long Iram kończy się odcinek rzeki, po którym można żeglować przez cały rok. Niektóre większe łodzie pasażerskie dopływają z Samirandy do Long Iram w około 36 godzin. Podróżując nimi za niewielką dopłatą możemy korzystać z koi, a także porozumieć się co do posiłków. W kilku większych nadrzecznych miasteczkach znajdziemy podstawowe zakwaterowanie i restauracje serwujące dania na bazie ryżu.

Za tą miejscowością podróżnik zdany jest już jedynie tylko na gościnność Dajaków lub urzędników państwowych. Jeżeli woda w rzece ma odpowiedni poziom łodzie pasażerskie i towarowe mogą w ciągu 4 – 6 dopłynąć z Long Iram do Long Bagun. Za tą miejscowością podróż staje się bardziej skomplikowana bowiem, aby wynająć odpowiednią łódź dwusilnikową trzeba bardzo długo czekać. Nad górny bieg rzeki dużo łatwiej i szybciej można dotrzeć samolotem z Samirandy na Data Dawai – pas startowy koło wioski Long Lunuk. Każdy kto chce podążyć do ostatniej wioski Long Ampari, mogą przy Data Dawai wynająć łódź. Do regionu Apokyan zamieszkanego przez Dajaków Kenyah można dotrzeć jedynie samolotem. W najdalszym zakątku nad górnym brzegiem Sungai Kayan po obu stronach pasa startowego rozrzuconych jest kilkanaście wiosek. Większość Dajaków z powodu odosobnienia, a także problemów z dostawami podstawowych produktów (mydło, lekarstwa, produkty spożywcze) przeniosło się znacznie bliżej cywilizacji. Warto przy okazji na wschodnim brzegu rzeki Park Narodowy Kutai. Oprócz orangutanów w parku mają swoją siedzibę inni przedstawiciele ssaków (około 60 – gatunków między innymi nosacze, jelenie), oraz około 300 gatunków ptaków, a także warany, krokodyle i pytony.

Do parku można dotrzeć drogą z Samirandy, a także dolecieć z Balikpapan do Bontang, tam należy się skontaktować z biurem parku, a tam drogą radiową zostaną powiadomieni inni strażnicy o naszej wizycie.

Similar Posts:

• Borneo wschodnie: W tym rejonie wyspy dominują bystre rzeki, tropikalne lasy i egzotyczne zwierzęta. W wielu nadrzeczn….
• Borneo: Borneo jest trzecią co do wielkości wyspą świata (po Grenlandii i Nowej Gwinei). Dwie trzecie tej wy….
• Flores i praczłowiek: Wyspa kwiatów to interesująca ciekawostka przyrodnicza i geograficzna. Przez dziesiątki tysięcy lat ….
• Borneo południowe: Prowincja Południowe (Kalimantan Selatan w skrócie Kalsel), nazywana jest „Krainą Tysiąca Rzek”, to ….
• Roti, Sawu i Timor Zachodni: Roti i Sawu to dwie peryferyjne wyspy znacznie rzadziej odwiedzane przez turystów. Leżą one na Zachó….